Wypatrzone w "Sopotece"

Impresje dolnośląskie

Wrocław

Wrocław

Wrocław

Wrocław

Jelenia Góra

Jelenia Góra

Jelenia Góra

Wojanów

Miejsca które straszą

Nie tylko krytycy literaccy ale też i naukowcy przyglądają się moim powieściom. Instytut Badań Literackich PAN wydał „Popkulturowe formy pamięci” (Warszawa 2018). Profesor Sławomir Buryła w tekście „Pamięć powojnia w kryminale retro” przygląda się fenomenowi kryminałów osadzonych w czasie powojennym. O „Powrozie” Buryła pisze następująco: „Również Białkowski oddaje realia społeczne i obyczajowe pierwszych miesięcy po wyzwoleniu w poetyce noir. Zwłaszcza część pierwsza Powrozu (zatytułowana Wtedy) wypada przekonująco. Świat powojennej „wielkiej trwogi” przedstawiono niezwykle sugestywnie. Niektóre obrazy budzą grozę (…) Nie jest łatwo znaleźć w literaturze PRL traktującej o latach 1944/45 – 1948 przykład podobnego natężenia bestialstwa, deprawacji społeczeństwa, skali procesów demoralizacji. Tak pesymistycznych wizji powojennego czasu literatura polska wcześniej nie znała”. 

Życie warte 10 marek, czyli historia Kortau

Wybrałem się do olsztyńskiego Baccalarium na spotkanie z dr Magdaleną Sachą, kulturoznawczynią z Uniwersytetu Gdańskiego, która zajmuje się m.in. historią szpitala psychiatrycznego w Kortau. Temat jest mi bliski z racji napisania „Rauszu”. To przecież na kartach tej powieści młody esesman Egon von Rausch przybywa do Kortau, aby zorganizować transport chorych. Dr Sacha w czasie wykładu odwoływała się do swojego artykułu z „Przeglądu Zachodniego” (2/2016). W pewnym miejscu pisze: „…do obozu koncentracyjnego KL Soldau w Działdowie – miejsca, gdzie mordercy z komanda SS „Lange” zagazowali pacjentów w specjalnie na ten cel przerobionych ciężarówkach – w maju 1940r. deportowano 207 chorych z Allenberg, 203 z Tapiau i 301 z Kortau”. Rzecz jasna Rausch, jako postać fikcyjna, nie mógł spotkać Herberta Lange i pracujących wraz z nim zwyrodnialców. Na kartach powieści stało się to możliwe. Egon von Rausch przygląda się zabijaniu ludzi. Dr Magdalena Sacha w swoim artykule odnotowuje: „…na podstawie korespondencji pomiędzy dowódcami SS i władzami prowincji (…) SS domagało się wypłacenia „umówionej” stawki 10 marek za każdego zabitego pacjenta”. 

Trylogia

Stało się. Trylogia jest już wydana w całości. Do słuchania w domu, w samochodzie, gdziekolwiek. W sumie to 18 godzin i 53 minuty tekstu. Wszystkie książki czyta znakomicie Andrzej Hausner. Historię sekty kainitów i tropiącego ją dziennikarza Pawła Werensa wydało storybox.pl. Gorąco polecam!

"Król Tyru" - wyniki konkursu

W wyniku losowania nagrody w postaci audiobooków „Króla Tyru” (wyd. storybox.pl) trafią do rąk Pauliny Jaszczuk, Katarzyny Guzewicz i Lucyny Pięty. Zwyciężczyniom serdecznie gratuluję! Dla formalności dodam, że prawidłowa odpowiedź na pytanie konkursowe o miejscowość, w której znajduje się piramida jest następująca. Mazurski grobowiec rodu Fahrenheitów zbudowano we wsi Rapa. Nagrody zostaną Państwu wysłane pocztą. To był już ostatni z konkursów dotyczących serii książek o dziennikarzu śledczym Pawle Werensie. Tych, którzy nie mieli szczęścia w losowaniu zachęcam do szukania audiobooków w sklepach oraz bibliotekach. 

Wawrzyn dla Żulczyka

Kiedy w grudniu minionego roku pisałem o literaturze z Warmii i Mazur, wskazałem na powieść Jakuba Żulczyka jako na tę, która może otrzymać najważniejszy laur literacki w regionie. Moje prognozy sprawdziły się w dwustu procentach. Nie dość, że Żulczyk za „Wzgórze psów” dostał Wawrzyn jurorów, to jeszcze zdobył drugą nagrodę za sprawą głosów czytelników. Pisarzowi gratuluję i czekam na kolejną jego książkę. „Wzgórze psów” pokazało, że jest twórcą ambitnym i bez wątpienia posiada ogromny potencjał artystyczny.

„Małe historie rodzinne” w Nowej Zelandii

Bardzo miłą niespodziankę sprawili mi czytelnicy z miasta Christchurch w Nowej Zelandii. Okazuje się, że moja książka znalazła się w bazie tytułów tamtejszej biblioteki publicznej. To już druga pozycja po „Rauszu”, którą sprowadzono z kraju. Ponoć moje książki cieszą się dużym zainteresowaniem i z tego powodu uwiecznienie na zdjęciu „Małych historii rodzinnych” wcale nie było takie proste. Tutaj przesyłam serdeczne pozdrowienia Państwu Elżbiecie i Piotrowi Sawickim, którzy przysłali mi miłego maila z bibliotecznym załącznikiem.

„Król Tyru” – konkurs

Czas na premierę trzeciej, czyli ostatniej część trylogii kryminalnej. „Król Tyru” pojawi się w sprzedaży już za tydzień. Autorką okładki, tak jak poprzednich części, jest Monika Kozub. Głosu do nagrania użyczył Andrzej Hausner. Tradycyjnie z okazji premiery ogłaszam konkurs. Nagrodą są trzy egzemplarze książki. Ich fundatorem jest niezmiennie StoryBox.pl, który wydał całą trylogię. Pytanie konkursowe jest następujące: W jakiej miejscowość znajduje się piramida na Mazurach, zwana też grobowcem rodu Fahrenheitów? Na odpowiedzi czekam do 16 maja, czyli do dnia premiery „Króla Tyru”. Mój adres: tom.bialkowski@wp.pl. Listę zwycięzców ogłoszę następnego dnia. Trzymam kciuki za wszystkich!

O "Małych historiach rodzinnych" w "Twórczości"

Ciągle pojawiają się recenzje mojej ostatniej książki. Tym razem o „Małych historiach rodzinnych” w miesięczniku „Twórczość” (2018, nr 5) pisze Aleksandra Francuz: „Miejsca naznaczone przez traumy pamięci nie goją się wcale, bowiem przez najzmyślniejszy nawet opatrunek ze słów przebijać już będzie na wieki sącząca się rana. Balsamiczne okłady, jakie stosuje Białkowski, są próbą uśmierzenia przeszłości. W rzeczywistości, wszystko czego tu dotknąć, wyje z bólu: żywi i umarli, ludzie i przedmioty, a obserwująca to widowisko przyroda pochowała i przerabia w pamięci krótkie życie monstrów i herosów, warianty dziwności tego, co narasta, gdy zamiast ludzi natrafiamy na kukły wypchane trocinami, a tam, skąd zdaje się, że wiać powinno pustką, we wnętrzach rupieci, niby w mitycznym chaosie hula dziejów wiatr, tkwi zalążek całej kosmogonii, dalekie echo spraw, idei, długiego trwania i nie rozwieje tego nic, żadna siła nie unicestwi. Z ruiny powstałeś i w ruinę się obrócisz, powiada Białkowski”. Cały tekst można przeczytać w majowym numerze miesięcznika. 

„Twórczość” – numer majowy

Zachęcam Państwa do sięgnięcia po majowy numer miesięcznika „Twórczość”, w którym znalazł się fragment mojej najnowszej powieści. Nosi on tytuł „Bez końca”, jednak książka będzie zatytułowana zupełnie inaczej. „Twórczość” najłatwiej znaleźć w salonach Empiku lub kupić e-wydanie. Tutaj: http://www.nexto.pl/e-prasa/tworczosc_p1027987.xml
 Podaję link do strony miesięcznika, gdzie można przeczytać część prezentowanego tekstu. Tutaj:
http://tworczosc.com.pl/artykul/bez-konca/

„Akademia opowieści”

„Gazeta Wyborcza” (nr z dnia 20 kwietnia 2018) zaprosiła mnie do wzięcia udziału w projekcie pt. „Akademia opowieści”. To cykl tekstów o ludziach, których losy złożyły się na naszą najnowszą historię. Napisałem o ojcu mojej ciotki. W tym samym miejscu zamieszczono również opowieść o dziadku autorstwa Grzegorza Gromka, mojego ulubionego olsztyńskiego aktora.
Tutaj link do tekstu: http://wyborcza.pl/AkcjeSpecjalne/7,155762,23296180,dziadek-jozek-i-wujek-anatol-nasi-bohaterowie.html

Konkurs rozstrzygnięty

W wyniku losowania nagrody w postaci audiobooków trafią do trzech osób. Są nimi: Justyna Hryckiewicz z Warszawy, Joanna Świerad z Torunia oraz Lucyna Pięta z Krakowa. Dla formalności dodam, że odpowiedź na konkursowe pytanie o jedną z bohaterek książki jest następująca. Towarzysząca Werensowi w "Kłamcy" doktor nosi nazwisko Lena Lipska. Zwyciężczyniom gratuluję i już dzisiaj zapowiadam konkurs na audiobooki „Króla Tyru”, który będzie miał premierę 16 maja. Proszę zatem zaglądać na mojego bloga i śledzić wpisy.

„Kłamca” – konkurs

10 kwietnia odbędzie się premiera drugiej części trylogii kryminalnej, czyli „Kłamcy”. Podobnie jak przy okazji wydania pierwszej części przygód dziennikarza śledczego Pawła Werensa tak i teraz wraz z wydawcą przygotowaliśmy  konkurs. Aby wziąć udział w losowaniu trzech audiobooków wystarczy odpowiedzieć na proste pytanie. Brzmi ono następująco: Jakie nosi nazwisko pomagająca Werensowi młoda pani doktor? Na odpowiedzi czekam do 10 kwietnia. Uwaga! W konkursie mogą wziąć udział osoby, które zdecydują się na wysyłkę nagrody na terenie naszego kraju. Mój mail jest następujący: tom.bialkowski@wp.pl. Trzymam kciuki za wszystkich uczestników! Przy okazji wydawca storybox.pl zaprasza na swój facebookowy fanpage.

Wesołych Świąt!

Uzupełnienie

Miła  wiadomość. Mój berliński wydawca postanowił wydać "Drzewo morwowe" w wersji papierowej. Od publikacji  niemieckiego e-booka tej powieści minęły już cztery lata. Jak zatem widać nie jest łatwo umieścić książkę na tamtejszym rynku. "Maulbeerbaum" pojawi się w księgarniach za Odrą do końca tego roku.

Sprowadzenie na ziemię

Po pięknym Gdańsku zostało tylko wspomnienie. Na obrazku moja ulica. Tak już od września...

Gdańsk

„Kłamca” – audiobook

Pora zaprezentować okładkę „Kłamcy”. To druga część cyklu kryminalnego o sekcie kainitów i tropiącym ją dziennikarzu Pawle Werensie. Szczegóły podam Państwu wkrótce.

„Rasputin”

Czytam biografię Rasputina autorstwa Douglasa Smitha. To potężne dzieło (ponad 900 stron!) jest chyba jednym z najpełniejszych dzieł o ówczesnym celebrycie. Same przypisy i bibliografia zajmują ponad sto stron. Kim był ten człowiek? Autor książki pisze o nim następująco: „Historia Rasputina to tragedia, i to nie tylko tragedia jednego człowieka, ale całego narodu, ponieważ w jego życiu – z jego skomplikowanymi bataliami wokół wiary i moralności, przyjemności i grzechu, tradycji i zmiany, wokół powinności i władzy oraz ich ograniczeń – i w jego krwawej, gwałtownej śmierci możemy rozpoznać historię samej Rosji z początku XX wieku. Rasputin nie był ani diabłem, ani świętym, ale nie umniejsza to jego wyjątkowości i znaczenia jego życia dla zmierzchu Rosji carskiej”. Rasputin. Sekciarz, pielgrzym, kochanek, cudotwórca, agent, antychryst, mnich? Kim był naprawdę? Smith pisze dalej: „Im głębiej wchodziłem w badania, tym mocniejszego nabierałem przekonania, że jednym z najważniejszych faktów związanych z Rasputinem, tym faktem, który sprawia, że okazał się on tak nadzwyczajną i silną postacią, było nie tyle to, co robił, ile raczej to, co wszyscy myśleli, że robi”. Warto przeczytać.

Konkurs rozstrzygnięty

Zgodnie z zapowiedzią ogłaszam listę osób, którym udało się wylosować audiobooka. „Drzewo morwowe” trafi do rąk: Marty Poznańskiej, Izabeli Wolanin i Moniki Gołębiewskiej. To te osoby trafnie odpowiedziały na pytanie o nazwisko głównego bohatera powieści. Dla formalności dodam, że brzmi ono Paweł Werens. Gratuluję zwycięzcom, zaś wszystkim zachęcam do zaglądania na tego bloga. Kolejny konkurs, tym razem na drugą część trylogii, ogłoszę już w kwietniu. 

„Drzewo morwowe” – konkurs

Na księgarskich półkach pojawiło się dzisiaj „Drzewo morwowe”. Jest to wersja lektorska pierwszej części kryminalnej trylogii. Książkę czyta Andrzej Hausner. Wydawcą audiobooka jest storybox.pl. Kolejne części pojawią się już w kwietniu i maju. Warto zatem zebrać cały cykl. Póki co wraz z wydawcą ogłaszam konkurs. Do wygrania są trzy egzemplarze powieści. Aby je wygrać należy wysłać mail na mój adres: tom.bialkowski@wp.pl . Wystarczy podać imię i nazwisko głównego bohatera serii, czyli pewnego warszawskiego dziennikarza. Z tych, którzy się zgłoszą i udzielą poprawnej odpowiedzi wylosuję trzy osoby. W konkursie mogą brać udział ci, którzy w razie wygranej zdecydują się na wysyłkę audiobooka w Polsce. Wydawca storybox.pl zaprasza na swój facebookowy fanpage – do zaglądania i polubienia: https://www.facebook.com/audiobookistorybox/

Uwaga! Konkurs trawa do 07 lutego do godziny 23:59. Listę osób nagrodzonych ogłoszę na moim blogu. Trzymam kciuki za wszystkich! 

Stypendium Fundacji Herodot

Zrobiłem przerwę w pracy nad powieścią i pojechałem do Warszawy na uroczystość wręczenia prestiżowego stypendium Fundacji im. Ryszarda Kapuścińskiego. Wydarzenie odbywało się w Sali Kolumnowej Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. 23 stycznia to data nieprzypadkowa. To rocznica śmierci Ryszarda Kapuścińskiego. Tegoroczną galę poprowadził Mariusz Szczygieł. Wśród gości znaleźli się m.in. wdowa po zmarłym reportażyście, czyli Alicja Kapuścińska, jego córka Rene Maisner, szefowa Fundacji Herodot Karolina Wojciechowska. Byli obecni członkowie Kapituły: Małgorzata Szejnert, Elżbieta Sawicka i Sławomir Popowski. Warto wiedzieć, że stypendium otrzymali wcześniej tak cenieni dzisiaj młodzi reporterzy jak: Filip Springer, Andrzej Muszyński, Marta Szarejko, Aleksandra Lipczak, Anna Wiatr, Kamil Bałuk czy Anna Goc. Krótki wykład wygłosiła dr hab. Bernadetta Darska – autorka niedawno wydanej książki „Młodzi i fakty”, czyli publikacji poświęconej najmłodszemu pokoleniu reportażystów. Zanim ogłoszono werdykt Mariusz Szczygieł przeprowadził rozmowę z przywołaną Anną Wiatr na okoliczność publikacji jej książki „Betrojerinki”. 

Finaliści w osobach: Marii Hawranek, Rafała Hetmana, Arkadiusza Lorenca i Marka Szymaniaka musieli pogratulować Magdalenie Idem. To ona opuściła Salę Kolumnową jako tegoroczna, a zarazem najmłodsza w historii, stypendystka Fundacji Herodot. Wcześniej publiczność wysłuchała koncertu kwartetu smyczkowego Violinofonica.

„Małe historie rodzinne” – recenzja na „dlalejdis.pl”

Przybywa pozytywnych opinii na temat książki. Tym razem zamieszczam fragment autorstwa Emilii Sękowskiej: „Wielkie brawa dla Pana Tomasza Białkowskiego za lekkość tworzenia i sposób w jaki zostały napisane opowiadania, na które składa się książka. „Małe historie rodzinne” to mistrzostwo! Odważnie, czasem aż nadto dobitnie i wprost. Ironia i groteska nie są obce (…) przez co utwór długo zostanie w mojej pamięci”. Całość tutaj: http://dlalejdis.pl/artykuly/male_historie_rodzinne_recenzja

„Małe historie rodzinne” – kolejna opinia

Ilona Gołębiewska tak pisze o mojej najnowszej publikacji: (…) Książka jest dobrym punktem wyjścia do wielu dyskusji opartych o podstawowe pytania egzystencjalne: Kim jestem? Jakie jest moje życie? Jaką pełnię rolę w świecie? Na co dzień tych pytań raczej sobie nie zadajemy. Może zwyczajnie się przed tym bronimy? Poznać i zrozumieć siebie samego to najtrudniejsze zadania, a zarazem klucz do poznania kontekstu życia i innych ludzi. Książkę serdecznie polecam!”. Cały tekst można przeczytać na jej stronie autorskiej: http://ilonagolebiewska.pl/2017/10/02/recenzja-male-historie-rodzinne-autorstwa-tomasza-bialkowskiego/

Siedem godzin i cztery minuty, czyli „Drzewo morwowe”

Andrzej Hausner czyta moją powieść. Aktor, który użyczył głosu do tak głośnych produkcji jak „Avengers” czy „Garfield”, czyta opowieść o dziennikarzu śledczym Pawle Werensie. „Drzewo morwowe” to pierwsza część trylogii. Szczegóły można znaleźć tutaj: http://www.empik.com/drzewo-morwowe-bialkowski-tomasz,p1172205981,ksiazka-p

Wesołych Świąt!

Życzę Państwu wszystkiego dobrego na nadchodzące Święta i na każdy dzień Nowego Roku - wiele radości, dobra, spokoju, zdrowia i nadziei.

Jarmark Świąteczny 2017

„Małe historie rodzinne” – recenzja w miesięczniku „Śląsk”

Ewa Bartos w listopadowym numerze miesięcznika „Śląsk” (nr 11/2017) pisze: „Wszystkie powieści z Małych historii rodzinnych zostały dobrze przyjęte zarówno przez krytyków, jak i czytelników. Ich ponowna edycja pozwala zobaczyć Białkowskiego nie tylko jako przedstawiciela tzw. prozy północy, twórcę prozy ciemnego psychologizmu, lecz także jako pisarza posiadającego olbrzymi potencjał do tworzenia narracji groteskowych, ukazujących niejednoznaczne relacje międzyludzkie, weryfikujące rozumienie np. słowa rodzina. Dodajmy: prozaika przywodzącego na myśl dokonania Tadeusza Konwickiego, Marka Hłasko czy choćby Dzień świra Marka Koterskiego”. 

„Małe historie rodzinne” – recenzja na Kulturalnemedia.pl

Piotr Kozioł pisze: „Myślę, że książka ta jest dobrym punktem wejścia i wyjścia dla każdego, kto jeszcze nie obcował z twórczością Białkowskiego. Zbiór trzech jego „historii” pod jednym szyldem pozwala na zaznajomienie się z jego stylem i charakterem. „Małe historie rodzinne” to zgrabnie napisane dramaty obyczajowe. Niektóre motywy, związane z wyciskaniem z naszej  natury najczarniejszych jej aspektów, jawią mi się jako lekko kingowskie”. Cały tekst tutaj: https://kulturalnemedia.pl/literatura/tomasz-bialkowski-male-historie-rodzinne-recenzja/

Rok 2017 w literaturze Warmii i Mazur

Grudzień, a zatem pora na podsumowanie tego, co autorzy i wydawcy zaproponowali czytelnikom w mijającym roku. Oczywiście, ograniczam się do autorów i książek posiadających związek z regionem Warmii i Mazur.

Zaczynam od pisarzy nagrodzonych w minionych latach literackim Wawrzynem. Są to w kolejności alfabetycznej: Krzysztof Beśka, który wydał aż trzy powieści sensacyjne, czyli „Spowiedź w fotoplastikonie”, „Konstelację zbrodni” i "Cień na piasku"; Kazimierz Brakoniecki i jego „Obrazy polskie” oraz "Notes kurlandzki"; ełczanin z pochodzenia – krakus z wyboru, czyli Michał Olszewski i powieść „#Upał”, wreszcie olsztynianin Mariusz Sieniewicz, który zaproponował czytelnikom „Plankton”.

Wśród książek wydanych w mijającym roku były również te, których autorami są nominowani do przywołanej nagrody. Tamara Bołdak-Janowska opublikowała książkę pt. „Nielegalna zajęczyca męczy Heideggera i innych filozofów”. Inna olsztynianka, Joanna Jax, wydała aż dwie książki, czyli kolejne tomy serii „Zemsta i przebaczenie”. Noszą one tytuły: „Otchłań nienawiści” i „Rzeka tęsknoty”. Paweł Jaszczuk napisał kontynuację losów dziennikarza ze Lwowa Jakuba Sterna, czyli „Lekcję martwej mowy”. Jakub Żulczyk oddał w ręce czytelników monumentalne „Wzgórze psów”.

W mijającym roku ukazało się sporo prozy. Barczewianka Renata Kosin wydała „Tatarkę” oraz „Aleję Siódmego Anioła”. Anna Balińska z Iławy zdecydowała się zaprezentować czytelnikom „Szczęście od jutra”. Na sensację postawił znany kabareciarz, Przemysław Borkowski, pisząc „Zakładnika”, zaś inna mieszkanka podolsztyńskich Dywit, Beata Nowosielska, zadebiutowała „Labiryntem strachu”. Urodzona w Olsztynie a związana z Warszawą  Sylwia Zientek wydała "Hotel Varsovie". Olsztynianka Wioletta Sawicka stworzyła „Wyspy szczęśliwe”. Z kolei Andrzej Ballo wybrał powieść filozoficzną, pisząc „Dowód ontologiczny”. Historią zajmuje się Tomasz Stężała, który wydał powieść „Pułkownicy 44”. Mrągowianka Katarzyna Enerlich opublikowała kolejną książkę, czyli „Wiatr od jezior”. Aida Amer napisała powieść pt. „Kroniki z życia ptaków i ludzi”. „Strażnicy raju” to tytuł powieści Marcina Kaczmarczyka. Leszek Mierzejewski ze Szczytna wydał aż dwie powieści. Są to: „Siedemnaście i pół miliona” i „Jak trafiłem w zaświaty”. Znalazłem też zbiór opowiadań. Nosi on tytuł „Obrazki działdowskie”, a stworzyła go Elżbieta Zakrzewska. Hanna Brakoniecka w tytule swojej książki zamieściła pytanie. Brzmi ono następująco: „Gdzie ja do nieba teraz pójdę”. Wypatrzyłem też zbiór reportaży autorstwa Edyty Hołdyńskiej, który nosi tytuł „Emigracja ambicji”.

Poezja. Tutaj tytułów jakby mniej. Zbigniew Chojnowski wydał „Widny kres”. Marek Barański „Czerwone skarpetki”, a Andrzej Wojciechowski „Wiersze dla psa”. Krzysztof D. Szatrawski ogłosił „Czas płonących ogrodów”. Tamara Bołdak-Janowska wydała dwa tomy poezji: "Elegancja serca" i "Bycie i lu!" Stanisława Łozińska napisała „Nostalgie”, a Michał Ostrowski „Stany rozdwojenia”. Ewelina Zdancewicz-Pękala jest autorką tomu „Wycieczki osobiste”. Debiutem jest też „Z ukrycia” Piotra Burczyka. 

Zrezygnowałem z wymieniania książek naukowych, historycznych, powieści dla dzieci i młodzieży, albumów, przewodników i prac zbiorowych. Jak co roku zapewne nie dotarłem do części powstałych książek. Powód tego jest banalny. Albo zawodzi promocja wydawcy, albo sami autorzy zaniedbują tę podstawową kwestię. Sporo w tym zestawieniu jest książek z tzw. selfpublishingu, który z roku na rok staje się coraz bardziej widoczny. Nie ukrywam, że jestem przeciwnikiem tego rodzaju działalności. Zmiana w publikowaniu książek zdaje się być jednak nieodwracalna. Są chętni, aby płacić za publikację, są ludzie, którzy to wykorzystują, mamiąc autorów sławą i nakładami.

Moi faworyci do Wawrzynu, czyli książki roku Warmii i Mazur, w tym roku to laureaci z lat poprzednich. Szczególnie trzymam kciuki za Jakuba Żulczyka i jego „Wzgórze psów”. Pisarz ten wykonał gigantyczny skok zarówno jakościowy, jak i tematyczny. Czas pokaże, czy miałem rację.